Κρυώνω πατρίδα μου, κρυώνω - Επί ασπαλάθων

«Αυτή η βροχή που βλέπεις είναι τα δάκρυα στα μάτια των ανθρώπων.»

Κρυώνω πατρίδα μου, κρυώνω

Τόση βροχή ξαφνικά έπεσε στα μέτωπά μας·
στα χωράφια μας, στα σπίτια μας.
Μια πλημμύρα, μια καταιγίδα αυτή την περίοδο.
Ποιος να είναι ο λόγος;
Για να πλυθούν τα ψέμματα  ή για να γιάνουν οι πληγές μας;
Είναι για καλύτερη συγκομιδή ή για να γίνει πιο γόνιμο το έδαφος
ή είναι για να μας καταστρέψει;
Γιατί τόση βροχή, γιατί;
Είναι ένα μήνυμα, μια κραυγή του ουρανού;
Κρυώνω, πατρίδα μου κρυώνω.
Πού έχουν χαθεί οι ακτίνες του ηλίου σου;
Γιατί τόση βροχή, γιατί;
Είναι μια ευλογία ή είναι για τιμωρία;
Κρυώνω, πατρίδα μου κρυώνω
είναι μια γιορτή ή κατάρα;
Έψαξα στο βιβλίο που εσύ ξέρεις
στο βάθος των στίχων.
Έψαξα την απάντηση στην ερώτηση
και βρήκα κενό.
Μια ζητιάνα στο δρόμο μου.
Τί κάνεις μέσα στο δρόμο;
Τα παιδιά μου και ο σύζυγός μου έφυγαν ένα πρωί.
Κανένας δεν ξαναγύρισε.
Γιατί τόση βροχή, γιατί;
Αυτό το νερό , αυτά τα σύννεφα που μας έχουν σκοτίσει.
Είπε : «Αυτή η βροχή που βλέπεις είναι τα δάκρυα στα μάτια των ανθρώπων»
Είναι για να μας δώσει δάκρυα
γιατί από πολύ καιρό έχουν στεγνώσει.
Οι άνδρες δεν ξεχνούν τα άρματα
όταν πια έχουν πάψει να κλαίνε.
Κύλα βροχή.
Κύλα πάνω στα μέτωπά μας.

Μουσική: Idir
Στίχοι: Jean-Jacques Goldman

Επιμέλεια-Μετάφραση: Επί ασπαλάθων

(Visited 253 times, 1 visits today)

Σχετικές δημοσιεύσεις