Εν λάκκω κατωτάτω

Κατάλυμα ευρύχωρα στενό άλλωστε φεύγεις αύριο· ή μήπως όχι;

Εν λάκκω κατωτάτω

Πένθιμη καμπάνα ηχεί
Σιωπή
ο πόνος
κι ένα γέλιο·
άχαρο ή μη

Τα δάκρυα ψεύτικα
σκιά θανάτου.

Τα μάτια σφίγγεις με δύναμη
ή δεν ήξερες πόσο
ή υπολόγιζες πως κάπως την πόρτα θα βρεις,
στα δώματα του Άδη,
στην έπαυλη την άθλια
την αποπνικτική.

Κατάλυμα ευρύχωρα στενό
άλλωστε φεύγεις αύριο·
ή μήπως όχι;

Ο κέρβερος είναι δεμένος
κι η Περσεφόνη δακρυσμένη σε περιμένει
ακόμα.

Αυτή το φως σου
κι εσύ η ελπίδα αυτής.

Α. Βάνιας

(Visited 209 times, 1 visits today)

Σχετικές δημοσιεύσεις