Απόστολος Κυριακής της Πεντηκοστής 27.5.2018

«Όλοι τότε γέμισαν από Πνεύμα Άγιο»

Κυριακή της Πεντηκοστής (Πραξ. 2.1-11)

«καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου»

Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι. Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;

Απόδοση στη Νεοελληνική

«Όλοι τότε γέμισαν από Πνεύμα Άγιο»

Και καθώς πλησίαζε να συμπληρωθεί η ημέρα της Πεντηκοστής, ήταν όλοι μαζί συγκεντρωμένοι με ομοψυχία στον ίδιο τόπο. Και ξαφνικά έγινε, εκκωφαντικός ήχος ήρθε από τον ουρανό, σαν να φυσούσε δυνατός άνεμος, γεμίζοντας όλο το σπίτι όπου βρίσκονταν. Τη στιγμή αυτή, φάνηκαν να μοιράζονται και να κάθονται πάνω από τα κεφάλια του καθενός, πύρηνες γλώσσες. Όλοι τότε γέμισαν από Πνεύμα Άγιο και άρχισαν να μιλούν σε γλώσσες ξένες, καθώς το Πνεύμα τους έδινε την ικανότητα. Στην Ιερουσαλήμ διέμεναν τότε ευσεβείς Ιουδαίοι, από όλο τον κόσμο. Όταν συνέβη αυτή η βουή, συγκεντρώθηκε πλήθος απ’ αυτούς και ήταν κατάπληκτοι, γιατί ο καθένας τους άκουγε τους αποστόλους να μιλάνε στη δική του γλώσσα. Όλοι είχαν μείνει έκπληκτοι και με απορία έλεγαν μεταξύ τους: «Μα όλοι αυτοί που μιλάνε δεν είναι Γαλιλαίοι; Πώς, λοιπόν, εμείς τους ακούμε να μιλάνε τη δική μας μητρική γλώσσα;  Πάρθοι, Μήδοι και Ελαμίτες, κάτοικοι της Μεσοποταμίας, της Ιουδαίας και της Καππαδοκίας, του Πόντου και της Ασίας, της Φρυγίας και της Παμφυλίας, της Αιγύπτου και των περιοχών της λιβυκής Κυρήνης, Ρωμαίοι που είναι εγκατεστημένοι εδώ, Κρητικοί και Άραβες, όλοι εμείς, είτε ιουδαϊκής καταγωγής, είτε προσήλυτοι, τους ακούμε αυτούς να μιλούν και να κηρύττουν στις γλώσσες μας για τα θαυμαστά έργα του Θεού».

© Απόδοση στη Νεοελληνική: www.epiaspalathon.gr (2018)

(Visited 281 times, 1 visits today)

Σχετικές δημοσιεύσεις